Es que mos trobam apròp des trenta ans, o, dit de forma mès optimista, mès enlà des vint, podem afirmar qu’eth programa Meddia Aranés, qu’en complís 25, mos a acompanhat lèu lèu tota era vida. Totun, era ràdio tostemp l’auem ath costat, ara demora de qu’arribe meddia o es sèt dera vrespada, e ara tanben es ueit deth maitin, entà alugar-la e deishar-se acompanhar pera sua veu pròpria, dilhèu ena intimitat deth larèr, dilhèu en mestièr de cada dia, ara fin ena masèga dera vida vidanta. Aguesta ràdio ei mès intima e pregona encara perque te parle e te ditz ce qué passe aquiu dehòra, mès enlà de casa, ena lengua deth país, en aranés, qu’ei patrimòni de toti e, òsca!, nòste autentic “occitan referenciau” ací, en Aran, e, per tant, en Catalonha. Era comunicacion gahe mès sentit, perque met en comun, de relèu, aquera disposicion especifica ena dubertura dera co-existéncia, damb un aute color, que permet dar-li un lòc. Un nòm pròpri, com n’ei eth de meddia, paraula plan beròia, perque hè rebrembança deth legat collectiu, deth calendari sometut ath suenh esclau deth prat e eth bestiar, abantes qu’era prèssa actuau obliguèsse a mercar cada ora, cada menuta, cada segon, de forma exacta, tanben esclavizanta. Era ràdio ei atau madeish exactitud. Mèrque era ora, mès en Aran non son es dotze, senon qu’ei meddia, meddia aranés. Eth món ei ara mès coneishut. Èm coma en casa. Ua veu familiar mos parle (era de Lissa, Jòse, Jòse Antonio e Anna), damb eth desir, fòrt e ben explicit dauant es illusions bracades, que mos acompanhe tota ua auta vida a totes ues autes generacions, damb aquera paraula unica que mos place ena singularitat d’aguesta lengua qu’aperam aranés-occitan. Felicitats!
(DIARI SEGRE, 6 d’abriu de 2013)
amadormarques.com 