Era fragilitat dera vida ei mès evidenta quan quauquarrés joen, en ua epòca plan bona en exercici deth sòn mestièr, ath delà reconeishut e respectat, morís de forma abrupta, en un malurós accident de trafic. Atau de patac, sense demorar cap d’avertiment. Eth talh que mèrque eth contorn vitau convertís era finitud en principi dera subjectivitat e, per tant, dera existéncia, a on i auem queigut, lançadi ara mòrt coma era condicion mès pròpria, coma afirmarie, de forma rotunda, quauque filosòf, maugrat que non mos referim pas ua idèa, senon a un hèt ben fotut e brutau, ar hèt de “finar”, d’acabar. Mès enlà trobaram, dilhèu esperançadi, era memòria, eth rebrembe que seram capables de conservar, coma formes de transcendéncia. Non mos coneishíem en persona, mès auíem parlat, bèth còp, per telefon, damb aqueth sòn estil dirècte e seriós que percebia, coma professionau que non pèrd eth temps e sage de desnishar era realitat complèxa deth moment. Aguest n’ei, aumens, eth rebrembe que pogui compartir d’ua experiéncia cuerta, pendent es darrèri ans, ara quau cau híger era familiaritat digitau per miei de Facebook, damb bèth contacte ocasionau. Es institucions s’encarnen fòrça viatges en persones que li balhen ròstre e proximitat, e tà fòrça de nosati, sòns lectors abituaus, quan parlam deth diari SEGRE ei inevitable imaginar-le damb quauqui nòms coneishudi e significadi, entre es quaus i é Jordi Gabernet. Non le trobaram dejà ar aute costat der hiu telefonic, mès òc en frut deth sòn trabalh, que, coma responsable dera seccion de Comarques, li hèc a conéisher era actualitat dera Val d’Aran, des d’a on volem adreçar ues paraules d’afècte, companhia e amistat tant damb era sua familha coma damb era auta dera redaccion e de tot er equip damb es quaus i a prenut part.
(DIARI SEGRE, 9 d’agost de 2014)
amadormarques.com 