Se’n torne a escríuer fòrça, sus aguesta filosòfa autentica, activista, de vida tan mistica coma practica, coma bona aimanta dera revolucion e era vida. Damb motiu deth ueitantau aniversari dera sua mòrt, quan sonque auie 34 ans, consumida pera pena e era anorexia volentària, dempús deth sòn pas pes fabriques e era guèrra civila espanhòla, Simone Weil protagonize aguesti dies quauqui articles d’opinion, monografies literàries e d’autes ressènhes, qu’ara fin remèrquen aguest perfil singular, de filosòfa crestiana, d’origina judiua, d’un pensament tan pregon e originau coma d’ua espiritualitat arraïtzada e encarnada. Rebrembi auer liejut, enes tempsi d’universitari, es sues reflexions sus era civilizacion occitana medievau, coma eth nèrvi deth sòn projècte etic entath reequilibri espirituau d’Euròpa. Tanben ei vertat que non ei pas eth prumèr còp qu’en parlam, d’aguesta hemna, en aguesta columna, mès sa referéncia ei tostemp vigenta. Mentre Diu ei sapiença etèrna, unica, estienuda per tot er univèrs, cau qu’er uman s’arraïtze ena totalitat dera vida (morau, intellectuau, espirituau), ena existéncia dera collectivitat, dera quau i pren part activament, coma mos ditz e exemplifique Weil damb eth sòn testimòni. Per açò, era fe en Diu ei fe ena vida bona e bèra, beròia. “Era fe constitusís era experiéncia dera quau era intelligéncia ei enlumenada per amor”, escriu. S’era beresa ei era unica finalitat deth món, coma convierie Kant, pr’amor qu’era beresa vau per era madeisha, sense allusion a cap finalitat mès, per miei dera “preséncia de Crist en tota era matèria”, alavetz “era beresa deth món ei er orde deth món quan se l’aime”, ei a díder, Diu. D’ací ven er arraïtzament, pr’amor qu’eth desir de beresa deven essenciaument “desir d’Encarnacion”. E per açò, er amor mistic ei tan carnau.
amadormarques.com 