Bèth temps a qu’era politica a entrat en un terrèn de virtualitat qu’ara a mudat en un solèr fòrça botjat e voluble. Aguesta virtualitat de hèr es causes (o de non hèr-les), “coma se…”, que va aquerint un cèrt caractèr performatiu, a despièch qu’eth gèst mèrque era direccion d’aguest castèth de huecs: deth dialòg de sords damb trobades fotografiades que justifiquen eleccions anticipades e consultes improbables sense lèu lèu parlar-ne d’aguestes en aqueres amassades compdades damb es dits d’ua man (açò ei negociacion?), enquiar acte solèmne, aué hè ua setmana, d’ua convocatòria de referèndum, vestit de consulta, e, per tant, inefectiva pr’amor que serà recorruda inevitablament (e toti ac saben) ena culminacion d’un nau gèst de desaprobacion e immobilisme en revèrs, e retroalimentat, en aute costat dera taula tanben virtuau; tot guarnit per ua campanha sense debat entà ues preguntes enredades, que se suspen ath temps que recep lum vèrda era junta qu’a de susvelhar un procès en emparament d’ues règles de jòc autant de virtuaus e, per tant, ara per ara bric clares ne tanpòc objetivades ara lum d’ua observacion internacionau. Mentretant, mentre se cride a trencar era legalitat vigenta damb era finalitat de “votar” se volem trencar o non damb aquera (en ua auta paradòxa), se seguís “coma se” en dia 9 de noveme tot s’auesse de decidir, mès se supòse que tanpòc se decidís arren, perque ara fin tot eth castèth se lhèue entà tastar era opinion dera gent, en un nau procès de transformisme legau, a on eth referèndum ja non ei ne consulta, senon simpla enquèsta. Com voleríem votar ja en un referèndum, legau e, per tant, pactat e garantit, entà acabar damb aguest teatre, damb aguest jòc de masques e personalitats cambiades jos disfrassi e papèrs eissorbadi per aguest illuminisme desorientador, tanplan descoratjador!
(DIARI SEGRE, 4 d’octobre de 2014)
amadormarques.com 